Author Archives: Tom

What is the creative act?

Deze tekst staat in de bundel Two regimes of madness. De eerste keer dat ik het las vond ik het helder en dacht dit moet ik delen. Ik vond de tekst op Youtube.

Ik herlas de tekst om te lezen waarom ik hem wilde delen en deze keer herkende ik dat niet, kwam de tekst mij anders over. Vandaag spreekt het stuk over kunst als verzet, ‘Every act of resistance is not a work of art, even though, in a certain way, it is. Every work of art is not an act of resistance, and yet, in a certain way, it is.
Waarom is het een daad van verzet? Omdat het een virtualiteit laat zien die de zogenaamde werkelijkheid ter discussie stelt? Omdat verbeelding een vrijheid opeist?
Ik kom de laatste tijd steeds de opmerking tegen, o.a. bij Rosi Bratidotti in Posthuman Knowledge, dat de ratrace naar de ondergang alleen door kunst afgewend kan worden. Hoe dat is niet duidelijk. Zeker niet in de huidige vorm, waarin beeldende kunst zich toont als hebbedingetjes voor de rijksten. Eerder vind ik het in literatuur, zoals in The Freedom Artist van Ben Okri, maar kunnen mensen dit nog lezen, komt het nog binnen? Hoe brengen we kunst weer onder de aandacht, hoe delen we het, hoe verwelkomen we kijkers?

‘There is no work of art that does not call on a people who does not yet exist.

untitled (dawn to dusk)

Het duurde even voor het boek klaar was, er was minimaal een jaar nodig om foto’s te maken van het werk, maar het is het wachten waard: untitled (dawn to dusk) is een prachtig boek geworden over een geweldig kunstwerk van Robert Irwin.

untitled (dawn to dusk) is een voormalig militair hospitaal getransformeerd tot kunstwerk en is onderdeel van Chinati Marfa. De realisatie van het werk, 17 jaar, heeft aanzienlijk langer gekost van van het boek, 3 jaar. En beiden zijn monumentaal te noemen. Hoe slecht vliegen ook is, een bezoek aan Marfa is nog aantrekkelijker geworden. Maar het boek geeft gelukkig ook een goede indruk van hoe het werk geworden is. Het is een spel met licht en een permanent veranderde ruimte door dat licht. Het vangen van Hollands licht in een Texaanse woestijn, dat is wat Irwin onder andere gedaan heeft. Dan is 17 jaar niet eens heel erg lang.

denkbeeldig

Net als Gerald Murnane  heb ik een sterk vermogen me te verhouden tot romanpersonages. Ze zijn even werkelijk las menen ‘in levende lijve’. De mensen die ik vanmiddag ontmoette bij het verplaatsen van een boot zijn niet meer of minder werkelijk dan de denkbeeldige tante in Border Districts. Die is trouwens ook denkbeeldig voor de verteller, dus dubbel voor de lezers. Maar ze kan bestaan, a life only contains virtuals.

the plains

Het grappige van het boek The Plains van Gerald Murnane is dat het uitnodigt tot en studie over het boek.
Het boek verhaalt over het onderzoek ten behoeve van een te maken film over the plains. Die film komt er niet omdat de filmmaker niet tot het beeld komt dat hij wil verbeelden. Dit beeld bestaat hoogstwaarschijnlijk niet. En daarmee is het ook een filosofie boek, waar ook over geschreven wordt in The Plains. The Plains is een studie naar the plains, schrijven, waarnemen, verbeelden, enzovoort enzoverder.
En het nodigt dus uit tot een studie. Boeiend.

tekenen

een van de voordelen van het lezen van non-fictie is dat ik zin krijg om te tekenen