Bouvard en Pécuchet

is een mooi medicijn tegen de waan van de dag. Na en paar uur er in lezen heb ik meteen minder behoefte aan ‘nieuws’. Er is zoveel onnozelheid. Vooroordelen, meningen zonder denken. Er wordt heel weinig gedacht, dat is niet perse iets van deze tijd.
Op pagina 285 lezen de heren Spinoza. Heel boeiend maar ook vel te moeilijk vinden ze. Ze gaan weer verder met andere boeken. En zo vervallen zij tot hetzelfde gedrag als ze andere verwijten. De basis voor ons denken is door Spinoza gelegd. Daar kunnen we op verder, zoals Deleuze gedaan heeft, zoals Braidotti doet. Zoals ik wil doen. Denken in de lijn Spinoza, Nietzsche, Deleuze. Denken om het denken. Denken verbeelden.
Inspirerend is ook dat Bouvard en Pécuchet hun eigen encyclopedie gaan schrijven. Een combinatie van kopiëren, redeneren en fantaseren.