Thinking from black
is een bevrijdend denken, een positief denken, een scheppend en herkennend denken.
Niet reagerend maar creërend vanuit samenleven.
‘Thinking from black is a continual practice and an active state of already (un)doing and already living. When we think from black we do so collaboratively, embracing the multiplicity, the tensions, the ruptures, and the specificities of blackness.’
Thinking From Black: A Lexicon p. XIV
Kusama in Stedelijk
foto: Yayoi Kusama, ‘Atomic Bomb’, 1954. Gouache, inkt en pastel op papier, 25 × 17,6 cm. Collectie Matsumoto City Museum of Art. © YAYOI KUSAMA
Ik was vandaag in het Stedelijk voor de expositie van Yayoi Kusama en deze was beter dan verwacht. Waar in de publiciteit de aandacht gericht is op het spektakel maakte op mij vooral haar vroege werk indruk. Mooie pastels door een talentvolle twintiger. Deze expositie zou ook goed passen in het Van Gogh Museum bedacht ik tijdens het kijken in de eerste zalen. Het vroege werk is Japans en beïnvloed door Europese kunst.
Bij de persfoto’s van het Stedelijk vond ik enkel bovenstaande foto uit deze periode. En niets over haar etsen die gelukkig wel in het museum te zien zijn.
Naast een spektakelshow voor een groot publiek blijkt deze expositie ook een boeiende kunsttentoonstelling te zijn.
‘Een meeslepende, nieuwe politiek moet een theater van mogelijkheden zijn.’
Onder de titel ‘Politiek als kunstvorm’ schrijft Thor Rydin een opbouwend stuk over de immer actuele Michel Foucault. www.groene.nl/artikel/politiek-als-kunstvorm?
studiowand
Omdat er twee werken van Marissa Evers bijkwamen moest mijn studio wand een weinig heringedeeld worden.
Op de foto bij het linker pijltje ‘PetFelt mini ‘zig-zag” en het rechter pijltje ‘schaalmodel van ‘Gotham City Downtown #20’.
De zigzag moest ik wel kopen vanwege het gelijknamige concept van Gilles Deleuze.
Kunstroute Leiden, overzichtstentoonstelling Henk Bexkens
26 en 27 september in Leiden Art Hub. Henk is begin dit jaar overleden dus misschien de laatste kans om dit werk bij elkaar te zien.
foto: beeld van Henk.
From chaos to the brain
/…/ Our opinions are made up from all this. But art, science, and philosophy require more: they cast planes over the chaos. These three disciplines are not like religions that invoke dynasties of gods, or the epiphany of a single god, in order to paint a firmament on the umbrella, like the figures of an Urdoxa from which opinions stem. Philosophy, science, and art want us to tear open the firmament and plunge into the chaos. We defeat it only at this price. And thrice victorious I have crossed the Acheron. The philosopher, the scientist, and the artist seem to return from the land of the dead. What the philosopher brings back from the chaos are variations that are still infinite but that have become inseparable on the absolute surfaces or in the absolute volumes that lay out a secant [secant] plane of immanence: these are not associations of distinct ideas, but reconnections through a zone of indistinction in a concept. The scientist brings back from the chaos variables that have become independent by slowing down, that is to say, by the elimination of whatever other variabilities are liable to interfere, so that the variables that are retained enter into determinable relations in a function: they are no longer links to properties in things, but finite coordinates on a secant plane of reference that go from local probabilities to a global cosmology. The artist brings back from the chaos varieties that no longer constitute a reproduction or the sensory in the organ but set up being or the sensory, a being of sensation, on an organic plane of composition that is able to restore the infinite.
…
Dagje Rotterdam
Met bezoeken aan Melly, Chabot Museum en Brutus. In Melly was veel moois te zien en werd ik er aan herinnerd dat de Palestijnse bevolking al decennia lang in een gevangenis leeft. Een gevangenis in vele vormen.
In het Chabot museum een mooie presentatie van drie sterke, boeiende Rotterdamse kunstenaars: Silvia B., Evelyn Taocheng Wang en Anne Wenzel .
Nog meer Rotterdamse kunstenaars in een rommelige expositie in Brutus. Dat is al een rommelige omgeving en een expositie met werk van 50 verschillende mensen zonder enige herkenbaar thema raakt daarin verloren. Van de samenstellers Cokkie Snoei en Hajo Doorn had ik iets beters verwacht.
foto boven: werk van AYO in kunstinstituut Melly
All Included
Gisteren ontving ik van mijn vriend Marcel Wesdorp een fraai boek van Maria Ikonomopoulou, uitgegeven door Citronne gallery Athene. De galerie is gevestigd in een appartement hetgeen een prettige omgeving vormt voor het veelal intieme werk van Maria. De catalogus toont overzicht foto’s en foto’s van individuele werken en geeft zo een mooi beeld van de expositie, je dwaalt bijna zelf rond in het appartement, en de werken. Een interview met Maria sluit mooi aan bij het kijken.
The personality of power 2
Édouard Glissant calls them “flash agents” (agents d’éclat).114 The French term combines the connotations of “flashy” or “dazzling,” and “explosive.” Flash agents emit signs that strike: that hit with impact and produce a shock. They are point-sign bombers. They scatter-bomb the media, hoping for a large impact, but most often settling for an accumulation of micro-shocks. The current moniker for them is “social media influencers.” They vie for attention as if it were a rare natural resource, and extract surplus-value from it. p 269
…