plaat

Op zoek naar foto’s voor mijn zigzag boeken bekeek ik mijn mappen en kwam daarin o.s deze tegen. Wellicht print ik die een keer.

leporello

vandaag de eerste leporello (zigzag) boek testjes gemaakt en dat laat de keuzes zien die ik verwacht had te moeten maken. foto’s achter elkaar plaatsen maakt nog geen boek. het moet interessant zijn er doorheen te bladeren, een leporello moet bovendien ook uitgevouwen een beeld geven. moet er wel of geen tekst bij? en zo ja, in welke vorm, tussen de foto’s, op achterzijde, geprint of in potlood geschreven? hoe laat ik de foto’s met elkaar communiceren, variatie in maten, plaatsing, vorm? beeld, kleur spiegelingen?

deze vorm om te testen, boeken maken op het uiteindelijke formaat in een opmaakapplicatie en het voorlopig op klein formaat printen om te zien wat er gebeurd, om te kunnen bladeren, werkt.

(dit is post nr. 1600)

nieuw

Onder kunst wordt in het algemeen verstaan: het product van creatieve menselijke uitingen, onder meer: schilderen, tekenen, fotografie, grafiek, beeldhouwen, moderne media, theater, muziek en zang, dans, film, bouwkunde of architectuur, literatuur en poëzie. (Wikipedia)

Creativiteit wordt in de verschillende wetenschappen nogal verschillend geïnterpreteerd, maar wijst in het algemeen naar een vermogen om iets nieuws te scheppen. Een individu of een groep toont creativiteit wanneer een nieuw concept of object wordt gemaakt, of wanneer een originele oplossing voor een probleem wordt gevonden. (Wikipedia)

Dat nieuwe miste ik nogal op Art Rotterdam. Weinig werk getuigde van onderzoek naar nieuwe beelden, presentatiewijzen, verhalen. Productie, dingen maken, leek het voornaamste. Het kan zijn dat dat inherent lijkt aan een verkoop tentoonstelling maar dat is het volgens mij niet. Ik bespeur gemakzucht, er wordt te weinig gedacht door kunstenaars en kunstbemiddelaars, beiden doen na. Er werd niet naar iets nieuws gezocht.

Braaf Art Rotterdam

Eerdere jaren waren er als onderdeel van Art Rotterdam in andere gebouwen op het Van Nelle terrein exposities door Kunstinitiatieven, dit jaar kon dat niet doordat die gebouwen gerenoveerd worden en dat is een groot gemis. Installaties en performances waren er te zien in een ruwe opstelling die paste bij de oorsprong van de kunstinitiatieven. Niet alles was boeiend en/of interessant maar het was zeker minder braaf dan de beurs in het hoofdgebouw.
Het versterkte Art Rotterdam dat zo een beter beeld gaf van de stand van de kunst

Ouderwets Art Rotterdam

De NRC schreef ‘Ruim van opzet, interessante kunst en een uitgebreid bijprogramma. De jubileumeditie van Art Rotterdam is een van de beste in het twintigjarig bestaan van de beurs voor eigentijdse kunst’ en ook de Volkskrant was zeer positief.

Ik ging er dan ook goed geluimd en met open houding naartoe en kan na afloop niet anders concluderen dan dat beide kranten slechte recensenten hebben. Ongeveer halverwege mijn bezoek vond ik de kunst ouderwets, ik voelde geen passie, geen drang, geen opwinding. Veel mensen die dingen maken en dat wordt kunst genoemd maar ik werd er niet enthousiast van. De houding waaruit gewerkt en gepresenteerd wordt is die uit de tijd van de moderne kunst. Art Rotterdam is twintigste eeuws, nergens merk je dat we al weer een tijdje in de eenentwintigste leven. En ik mis een visie op kunst.

Zoals elk jaar was het dieptepunt Prospects & Concepts van het Mondriaan Fonds die daar werk van ontvangers van een startstipendium toont. Al jaren roep ik ‘niet doen!’, het is het ultieme argument tégen kunstsubsidies. Dit jaar was de presentatie beter dan andere jaren dankzij gastcurator Macha Roesink maar er was nauwelijks interessante kunst te zien. Het niveau is dat van een eindexamenexpositie op een kunstacademie en ligt ver onder bijvoorbeeld de open dagen van de Rijksakademie.

De Van Nelle fabriek blijft fantastisch, ik heb een paar goede werken gezien, o.a. van Simone Hoang, en het is goed dat er een paar dagen per jaar ruime aandacht voor kunst is in Rotterdam. Maar.