Een pleidooi, een verhaal,

is wat Rick Dolphijn schrijft in zijn essay THE CRACKS OF THE CONTEMPORARY. Denkend vanuit Spinoza, Deleuze, Guattari en Murakami deelt hij inzichten. Aangemoedigd door Foucault roept hij op tot non-fascist living. Tot een post-human leven op deze planeet waarop we delen en uitwisselen. Waar in we leven vanuit kracht. Nietzsche.
Dolphijn op Sonic Acts 2017, ik las het essay in de catalogus.

strange edit

appropriation is een van de vreemdste verwijten van deze tijd. Als men zich open stelt, zich laat beïnvloeden heet dat toe-eigening?! Het koppelt cultuur aan zuiverheid en dat is eng. Het drijft het hokjesdenken tot het uiterste, het stampt leven de grond in. Wat het extra droevig maakt is dat dit vreemde verwijt vaak komt van mensen die denken zo ruimte te creëren, wonderbaarlijk. Ontwikkelen mensen newspeak om zichzelf op te sluiten?

Scroll to Top