Gisteren kwam het boek van R.H. Quaytman binnen. Een bijzonder kunstenaarsboek met dichtgevouwen bladzijdebundels waardoor in eerste instantie slechts een klein aantal pagina’s te zien zijn. Omdat ik het boek voor de inhoud gekocht heb ben ik begonnen de pagina’s voorzichtig los te snijden. Het resultaat is het waard.

Quaytman is schilder en maakt panelen waarom ze schildert met een mix van Gesso en pigment en waarop ze zeefdrukt.
Haar werk presenteert ze in Chapters, hoofdstukken. Elk met eigen thema en soms samen met een andere kunstenaar. Ik was haar werk tegengekomen in een boek over Liz Deschenes, waarmee ze ook een Chapter gemaakt heeft.

the opposite of a slave is a creator or a dancer

Na lange twijfel over de internationale verzendkosten heb ik zojuist bij de uitgever het boek  An Evening, Chapter 32 van R.H.Quaytman besteld. Quaytman maakt intrigerend werk met veel (kunst)historische referenties in verhouding tot de architectuur waarbinnen het getoond wordt.

In een review in Mousse Magazine van de expositie waar het boek bij verschenen is, was ik enigszins verbaasd over de slot conclusie waarin het als manco beschreven werd dat er veel kennis en aandacht nodig is om dit werk te begrijpen. Van Nederlandse kunstcritici zou ik niet anders verwachten maar ook deze in Wenen woonachtige Engelsman heeft een lage dunk van kunstliefhebbers.
Een goed kunstwerk is op meerdere niveaus te ervaren. En ik vind het werk van R. H. Quaytman goed, zelfs terwijl ik het voornamelijk van internet ken. Het is beeldend sterk, ook visueel gelaagd en op een unieke manier in de ruimte geplaatst. Dat kan elke bezoeker waarnemen. Mensen met meer kennis van architectuur en kunstgeschiedenis pikken meer verbanden mee. Andere bezoekers kunnen zich hier in verdiepen, zoals ook mensen mét die kennis zich verder kunnen verdiepen bijvoorbeeld door het boek te lezen.