Ik bezocht de Sonic Acts expositie in Framer Framed en vond de boekwinkel het interessantst. Eén van de diaprojecties was zelfs niet te zien omdat de zon erop scheen.
Ik bedacht dat het sociale in de hedendaagse kunt enorm belangrijk gevonden wordt. Elkaar ontmoeten en liefst ook bevestigd worden in het eigen gelijk lijkt hoofdreden om een tentoonstelling te bezoeken. Als ik het op een woensdagmiddag bezoek ben ik dan ook de enige bezoeker, er is immers geen activiteit gepland. En de getoonde werken zijn vooral geschikt om bij te babbelen en er misschien zelfs een gesprek over te voeren, het fysieke ervaren van kunst lijkt hier niet te spelen. Vandaar dus mijn interesse in de boeken, zo kocht ik een boekje met de foto’s van de diashow die onzichtbaar was. Kan ik ze thuis rustig bekijken.
