Ik lees zojuist in De Witte Raaf een artikel over Marcel Broodthaars, interpretatie, kritiek en ruimte. Om maar wat woorden te noemen. Wat me eraan stoort is dat het een kritiek over kritiek is. Wat me in eerste instantie enthousiast maakte is het begrip reïficatie oftewel verdinglijking. Omdat ik onder andere op kunstbeurzen dingetjes kunst zie, kunst als object en handelswaar waar het voor mij in kunst om andere dingen gaat, het ervaren, samengaan, verruimen.
Al vind ik kritiek op kritiek iets vermoeiend hebben, het stuk heeft toch voldoende gezichtspunten die het boeiend maken en het denken stimuleren:
www.dewitteraaf.be/artikel/de-verovering-van-de-ruimte-benjamin-buchloh-marcel-broodthaers/