ZWISCHENWELTEN – DIALOG DER DIMENSIONEN

In BilkerBunker de tentoonstelling ZWISCHENWELTEN – DIALOG DER DIMENSIONEN.

Bilker Bunker is een kunstcentrum in een voormalige schuil bunker. Het ligt nabij de Düssel, het riviertje dat in de Rijn uitkomt en waarnaar Düsseldorf vernoemd is maar waar ze niet echt trots op zijn lijkt het omdat de beek tamelijk verborgen ligt.

Niet enkel het gebouw is erg mooi van binnen ook de tentoongestelde waren de moeite waard. Hieronder enkele fotoos.

Tomas Kleiner
Astrid Busch
Aurel Dahlgrün

Geld vermindert waarde

Hoe meer ervoor betaald wordt des te minder is het waard. Bedenk ik als ik in K21 Düsseldorf zie dat diverse werken van Mike Kelley eigendom zijn van de Pinault collectie.
Kelley’s sprekende authentieke ontregeledende werk wordt geneutraliseerd in de verzameling van een der rijkste mensen ter wereld.

kapitaloceen

Als we spreken over antropoceen hebben we het over kapitaloceen. Het is een deel van de mensheid die exploiteert en vernietigt en door mijnbouw en verontreiniging de planeet blijvend verandert. Leren van het inheemse leven is zeer modieus en makkelijk gezegd. Kunnen we nog niet-kapitalistisch leven, kunnen we de consumens weer mens doen worden? Kunnen we waarde weer herkennen? Ik zie het niet gebeuren. Wat is wel zie dat de transitie naar een niet-fossiele economie enkel veel meer schade aanricht door de rooftocht naar mineralen. We werken niet aan een alternatief maar aan meer consumptie meer vernietiging meer uitbuiting meer afval meer geweld.

Het westerse superioriteitsdenken is de basis van ons onderwijs.

Er zijn de westerse intelligente mensen en de primitieve culturen. Vanaf de kleuterschool wordt dat erin gestampt en als je het blijft herhalen kun je na ca. 15 jaar je bul in ontvangst nemen. Je bent dan een gediplomeerde intelligente westerling, bravo.
Bij het lezen in Orde uit chaos van Priogine & Stenders

Homo Perussi?

De homo sapiens was de mens voor het neoliberalisme, of misschien was het kapitalisme het einde van deze soort. Zij is opgevolgd door de Consumens. Hoe dat in het Latijns te vertalen? En in het Engels Consumen?

Ik gebruik zelf het woord consumens al een paar jaar en kom het nu ook tegen in boeken en artikelen. Ik zal een mijn aantekeningen over de Consumens bij elkaar zoeken en er op dit blog over schrijven.

air

according to the philosopher Luce Irigaray, the forgetting of air within a philosophical tradition preoccupied with groundwork constitutes a forgetting of embodiment, a luxury not historically afforded to women

life

a life – real life – another one – just life – live –

The difference between minorities and majorities isn’t their size.

A minority may be bigger than a majority. What defines the majority is a model you have to conform to: the average European adult male city-dweller for example … A minority on the other hand has no model, it’s a becoming, a precess. (p. 173)

We’re moving toward control societies that no longer operate by confining people but through continuous control and instant communication. (p. 175)

Maybe speech and communication have been corrupted. They’re thoroughly permeated by money – and not by accident but by their very nature. We’ve got to hijack speech. Creating has always been something different from communication.

Deleuze, Negotiations, 1990

Philosophers aren’t reflective, but creative

What we should in fact do, is stop allowing philosophers to reflect “on” things. The philosopher creates, he doesn’t reflect. (p. 122)

What I’m interested in are the relations between the arts, science and philosophy. There’s no order op priority among these disciplines. Each is creative. The true object op science is to create functions, the true object of art is to create sensory aggregates and the object of philosophy is to create concepts. (p. 123)

Take the most remarkable case, Spinoza: the absolute philosopher, whose Ethics is the foremost book on concepts. But this purest of philosophers also speaks to everyone: anyone can read the Ethics if they’re prepared to be swept up in the wind, its fire. (p. 140)

Deleuze, Negotiations, 1988

SOLENOÏDE

van Mircea Cartanescu staat vol met dromen, hoeveel weten we niet want wat droom, waan of zelfs werkelijkheid is is niet zo duidelijk aangegeven. Wat mij opviel is dat er nogal wat dromen in staan die ik herkende, iets soortgelijks heb ik zelf gedroomd, soms is dit verontrustend.
Bij de verteller zijn waan en droom moeilijk te onderscheiden. Misschien is de waan soms fantasie.
In een interview las ik dat Cartarescu zijn dromen sinds lang noteert. En zijn kindertijd in Roemenië wás gek en verschrikkelijk. En de moderne geschiedenis kent veel idiote en gewelddadige gebeurtenissen.
Dromen, waanbeelden, waandenken, angst, fantasie, eruditie en grote schrijfvaardigheid maken dit een bijzonder boek dat ik zeker wil herlezen.

Solenoïde bij de Bezige Bij

Scroll to Top