the day after

waar de nederlandse* bevolking grotendeel voor meer zoönose pandemieën en lockdowns gekozen heeft ben ik nog in afwachting of ik de komende vier jaar vertegenwoordigd word.

*expres met een kleine n geschreven na het drama van gisteren

a life

Spinoza schreef al in de 17e eeuw dat enkel kennis over en inzicht in de Natuur tot blijheid leidt. Helaas lijken kennis en inzicht in het begin van de 21e eeuw nauwelijks een rol te spelen. Daar verbaas en erger ik me soms over maar ik lees ook Deleuze en weet dat enkel opbouwend denken toekomst biedt. Daarom ondertekende ik ook het pamflet ter ondersteuning van Bij1, de partij waarop ik vandaag stemde.

From now one,

there is no more before, nor after, merely “during”.
The time-space CONTINUUM is frozen in the corpse-like immobility of a kind of eternal present, or rather, in the eternal presentation of a voyage without movement, an ON-SITE journey during which the notion of departure and return has lost any gyratory sense; they coexist, coincide in a now devoid of here.

Paul Virilio in: The Desert, p. 107.

perceptie

De woestijn en de perceptie ervan, of de perceptie van Arabieren in de woestijn, kent ogenschijnlijk allerlei goetheaanse momenten. In het begin is er licht, maar dat wordt nog niet waargenomen. Het is eerder zuivere transparantie, onzichtbaar, kleurloos, vormeloos, onaanraakbaar. Het is de Idee, de God van de Arabieren. Maar de Idee, of het abstracte, is niet transcendent. De Idee strekt zich uit in de ruimte, ze is als het ware de Open Ruimte: ‘Verderop [bevond] zich niets dan heldere lucht’*. Licht is een opening die ruimte schept. Ideeën zijn krachten die langs bepaalde bewegingsrichtingen in de ruimte worden uitgeoefend: entiteiten, hypostase, maar geen transcendenties.

* T.E. Lawrence, Zeven zuilen van wijsheid.
Gilles Deleuze: Schaamte en eer: T.E. Lawrence. Uit Kritisch en klinisch.

DANS

beweging, ontsnapping, evenwicht, verkenning, expressie, impressie, DANS, alleen of mnet anderen, is veel zijdig en drukt veel uit.
Ik weet niet wat Deleuze over dans geschreven heeft. Ik herinner me een lezing van Patricia Pisters wiens handen en armen dansten terwijl ze sprak.
DANS komt op in mijn recente Adem werken. Voor mij is dans verbonden met muziek.

Scroll to Top