Category Archives: about

verhalen

Misschien gaat kunst ook over verhalen vertellen. Bij abstracte kunst zijn dat abstracte verhalen.  Zonder kop noch staart, meer dan ‘gewone’ verhalen worden ze in het hoofd van de beschouwer gevormd. De kunstenaar schept ruimte voor verhalen.

the critic as an artist

Volgens Oscar Wilde moet kunst amoreel, persoonlijk, nutteloos en onwaaarschijnlijk zijn. Kunst is een uiting van de kunstenaar. Rekening houden met anderen, publiek, kopers, verzamelaars, kijkers is dodelijk. Kunst is persé vrij/autonoom en doelloos.
En de goede kijker is kritikus. Door een kritische, geïnteresseerde kijker komt het werk (onieuw) tot leven en ontwikkelt het zichzelf.
Art is about comtemplation.

waarneming

Dot, an image by Tom van Teijlingen

kunst gaat over warneming, het waarnemen. Daarom is kunst maken maar een deel van het werk. In het zien komt het tot leven, bestaan. Een kritische blik maakt iets kunst (Oscar Wilde in mijn woorden).
Het gedoe over de kunstmarkt, prijzen, is gedoe, niets meer. Het heeft niets met kunst te maken. Hoe valt het licht. Hoe komt het beeld bij de kijker binnen. Wat gebeurt er in haar hoofd? Dát proces is kunst. Het werk, de kunstenaar levert daar essentieel en waardevol materiaal voor. Stof voor beschouwing, kijken, denken. Kunst kijken is een activiteit. Kunst ervaren is een activiteit. Aan kunst neem je deel, je ondergaat het niet.

Lab / Liquid

De Lab / Liquid serie is een goed voorbeeld van wat ik wil maken. Helder, niet verwijzend wel suggerererend en daarmee ruimte creërend.

Het onbenoembare, een nog onbekende rijkdom. Zoeken om het zoeken.

Soinoza’s denken kent geen twijfel. Alles is in God/Natuur, waarvan wij slechts beperkte kennis hebben. Hoewel die kennis altij dbeperkt zal blijven kunnen we binnen de mesnselijke mogelijkheden ons wel ontwikkelen. Denken en onderzoeken.

Luiqid Lab. Vormen, processen, concreet, onderzoek, beeldvormend in het kijken.

lab – abstractie

de beelden die ik maak refereren nergens aan. en staan daarmee open voor elke interpretatie. de kijker ziet iets en als mens zien we ‘er iets in’, dat lijkt een kenmerk van onze soort te zijn.
ik, als vinder-maker van de beelden zie er ook dingen in, fenomenen, processen. en dat wisselt, ik zie niet telkens hetzelfde.
tijdens het werk geef ik ze een titel. zo is er de ‘lab serie’. beelden die mij aan (micrososcopische)  beelden van monsters, materie doen denken.

lab – onderzoek

abstracte beelden en filosofie overlappen elkaar.
hetzelfde kan voor wetenschap gelden maar dat hangt  af van de definitie. als wetenschap draait om het begrijpen van dingen wel. als wetenschap verbonden is met het niet kunnen accepteren van het onverklaarbare dan niet. dan overlapt wetenschap met religie. want ook religie weet geen raad met het onverklaarbare en verzint sprookjes en regels om het onverklaarbare te bedelven.
de natuur, in de betekenis van spinoza, is oneindig en grotendeels onkenbaar. dat hoeft ons niet te weerhouden onderzoek te plegen en te denken.

zien

Bij het maken van kunst speelt het denken een belangrijke rol, maar in het kunstwerk zelf gaat het om andere dingen, over het ervaren van het werk door toeschouwers.
Ik heb het werk niet ‘bedacht’, ik ben evenzeer verrast door het ontstane beeld als de toeschouwers. Het zijn foto’s die ik toon, maar ze laten geen beeld uit de werkelijkheid zien, geen bestaand beeld. Het beeld is in het werken ontstaan.
Ik maak schilderijen met spuitverf, tijdens het werk maak ik foto’s die ik licht bewerk en afdruk. Een enkele keer toon ik ook het schilderij zelf.

[tekst voor artwest]

kraakesthetiek

Gisteren was ik weer bezig met de herinrichting van mijn studio. Deze keer met een kast voor stripboeken. Opgebouwd uit resthout van mijn nieuwe vide. Kraakesthetiek, het zelf doen met beschikbaar materiaal en een vomgeving op basis van functie en materiaal.

Duurzaamheid en hergebruik, nu modieuze begrippen, in de kraakbeweging een manier van leven.

respons

Groot voordeel van exposeren is de reactie van anderen op het werk. Pas dan weet ik wat ik gemaakt heb. En wel door het gesprek. Ik hoor zowel de ander als mijzelf over het werk praten en al luisterend en pratend krijg ik inzicht in mijn eigen werk en weet ik wat er sterk aan is en welke kant ik uit kan. In hoeverre ik dat zelf bepaal weet ik niet.

Ik maak foto’s van zaken die niet bestaan en genereer daarmee een beeld dat niet bestaat?
De beelden komen op en verrassen ook mij.  Oke, ik ben aan het werk als het gebeurt, maar ik werkte niet hier naartoe. Het beeld ontstaat, deels als bijproduct.

kunst

L: Je schrijft dat je wat beter snapt wat het kunstenaarschap inhoudt, wat bedoel je dan precies? Kan je dat ook onder woorden brengen?

T: Ik las een paar maanden geleden ‘Seeing is forgetting the name of the things one sees’ een serie gesprekken met kunstenaar Robert Irwin door Lawrence Wechsler. Het is het beste boek over kunst dat ik tot nu toe gelezen heb. Het gaat voornamelijk over waarneming, over ervaren.
Bij het maken van kunst speelt het denken een belangrijke rol, maar in het kunstwerk zelf gaat het om andere dingen, over het ervaren van het werk door toeschouwers.
Bij de expositie in ons gebouw, waar ik voor het eerst sinds ruim 10 jaar weer eigen werk liet zien, vertelde ik aan bezoekers hoe het werk tot stand gekomen was. Daarbij besefte ik dat ik het werk niet ‘bedacht’ heb, ik was evenzeer verrast door het ontstane beeld als de toeschouwers. Het zijn foto’s die ik toonde, maar de lieten geen beeld uit de werkelijkheid zien, geen bestaand beeld. Het beeld was in het werken ontstaan.
Ik las twee weken geleden een interview met de, zojuist overleden, schrijver E.L. Doctorow die vertelt dat zijn schrijven ook zo verloopt. Hij heeft wel een idee als hij aan een nieuw boek begint, maar al schrijvende vormt het boek zichzelf, ontstaat er een verhaal en is hij evenzeer verrast als een lezer. Ik had dit ook al van andere schrijvers gehoord, dat de mensen uit hun boek zich ontwikkelen terwijl de schrijver daar nog nauwelijks invloed op heeft.
Waarschijnlijk heeft dat altijd al zo gewerkt maar ik heb het idee dat ik me er nu pas duidelijk bewust van ben. Het kan ook zijn dat ik nu minder met ‘willen’ bezig ben, meer met laten ontstaan van beeld. Daarover moet ik verder denken :).

WYSIWYG

thingsgonebad_1714

Ik wil monochrome vlakken met spuitverf-patronen combineren. Wat ik krijg is vage foto’s van vlekken. /
I want to combine monochrome surfaces with spray paint patterns. What I get is vague photos of stains.

txt

taped   recorded   vastleggen

apparition   verschijning   ongrijpbaar

space   ruimte   onbegrensd

big data  controle   vastleggen   angst

why I create artworks

art is a way of thinking, a way of being, art probably is zen, or should I say life?
For me it is. Art makes me happy. Both as a spectator and as an artist. Reading, listening, watching artworks makes me feel alive.

Making art is a way of concentration, of focussing my mind.

And because I both love watching and making art, I show my own work to others.

In the texts that follow I write about themes that help me in creating images. And about ideas that form the background of my work.

space

space is what art is about. our relation to space. art allways relates to space. we all do. space, outer space, innerspace.

the world and visions of outer space are brought to us by telescopes and telescopic images. here again the combination of the unknown and the concrete. of seeing and not knowing what one sees. the universe as art.

taped

de tape is mooi. Alle tape – de datadrager, vhs, cassette en dergelijke – het materiaal om zaken te verbinden en/of te markeren. Taped is zowel vastgelegd als verbonden. En kan evengoed scheiden. Insluiten en uitsluiten (of gaan die altijd samen?).

art concret

Een term bedacht door Theo van Doesburg. Dat ontdekte ik pas recent.  Lang gelden huurde ik platen bij de Centrale Discotheek in Rotterdam. Veel platen die ik leende kwamen uit de bak Musique concrète. Ik denk dat het betekent muziek als geluid, niet refererent aan iets anders. Wat het daadwerkelijk betekent weet ik nog steeds niet.
Art concret vermelde het niet-refererende in haar manifesto. Kunst die niet verwijst naar iets in de waarneembare werkelijkheid.

In mijn Rotterdamse tijd werkte ik onder andere met beton, om concrete art zo konkreet mogelijk te maken.
Beeldende kunst is voor mij allereerst de visuele ervaring. Ook conceptuele kunst moet beeldend getoond worden. Het idee is nooit belangrijker dan het beeld.

Ik denk dat het van belang is dat een kunstenaar werkt vanuit een gedachte, dat zij weet waar ze mee bezig is en zich tegelijkertijd laat verrassen, zich kan verbazen over het zelf gemaakte beeld. De toeschouwer hoeft hier geen kennis van te hebben, die kan kijken en in het eigen hoofd ideeën vormen.