mirror man

de zuil

Na Outline in Amsterdam-Oost veranderd te hebben in een spiegelpaleis, heeft Mischa Rakier in de Schinkelbuurt een reclamezuil omgetoverd tot spiegelende raket.

Het nieuwe werk is onderdeel van de tentoonstelling Kunst aan de Schinkel, een initiatief van Marisol Ferradas. De spiegelzuil sluit perfect aan bij het uitgangspunt van KadS: Een twintigtal kunstenaars uit binnen- en buitenland reflecteert vanuit verschillende disciplines op de buurt en de bewoners.

Leipziger inspiratie

abstractes bild

Ik blijk toch steeds evenzeer van een goedgeplaatste brandblusser te kunnen genieten als van een goed kunstwerk. Dat is niet vreemd, je kunt ook van appels én peren houden.

spinnerei

die kant op

Spinnerei is een kunst & cultuurcomplex dat vroeger dienst deed als katoenspinnerij. Prachtige industriële architectuur, grotendeels in originele staat. De aanpassingen voor het huidige gebruik beperken zich grotendeels tot extra wanden en de elektrische installatie.

de binnenweg

Een verschil met dergelijke plekken in Nederland is dat er meer galerie’s en minder horeca gevestigd zijn. Het doet vermoeden dat Duitsers kunst belangrijker vinden dan consumpties.

Beckman in Leipzig

In het trappenhuis

En Imi Knoebel ook.

Het Museum der bildenden Künste Leipzig toont een groot Max Beckman retrospectief. Tekeningen, droge naald etsen, litho’s en schilderijen uit alle perioden van zijn leven. Dus ook uit de jaren dat hij als politiek vluchteling in Amsterdam woonde. Toen vluchten kunstenaars nog náár ons land.

Het Museum der Künste is reusachtig. Van buiten oogt het gesloten ondanks de glazen gevel. Van binnen is het prachtig. Drie trappenhuizen ontsluiten de etages waar kunst van de 15′ eeuw tot nu getoond wordt. Met onder andere een mooie collectie Hollandse en Vlaamse meesters.

Duitsland en Kunst, dezer dagen zwijmelen kunstenaars en kunstliefhebbers hier regelmatig over. En terecht. Afgelopen weekend waren de open dagen van Spinnerei, het kunstcomplex in de voormalige Leipziger Baumwollespinnerei. Drommen bezoekers bewogen zich over het terrein en in de galerie’s en ateliers.

wordt vervolgd

arty party

ook volwassenen spelen graag

Een beschaafde party in de Spinnerei in Leipzig. Slappe muziek die onverdraagbaar was door de galm in de oude fabriekshal Barprijzen die ver boven het Leipziger gemiddelde lagen terwijl een aanzienlijk deel van het publiek onder het inkomens gemiddelde zat. Maar de rest van de berichten die nog volgen over Leipzig zullen allemaal juichend positief zijn :).

paradijs

twin peaks loungeDe grote zaal van paradiso oogde vlak voor het begin van night of the unexpeted 2011 als een david lynch decor. Vol verwachting klopte dan ook ons hart.

Daar was de opwinding wel mee ten einde. Er waren mooie optredens, onder andere van Sarah Nicolls die een stuk van michel van der aa uitvoerde.

Maar de extreme dynamiek die het meest kenmerkende is voor de nights of the unexpected ontbrak. Het was braaf. In voorgaande edities wisselde de meest verstilde muziek af met snoeiharde noise. Nu kwam na een boeiend optreden van hauschka, de muzak van thundercat feat. austin peralta. Tevoren had ik me al verwonderd hoe dit soort slappigheid op het programma was gekomen, door de plaatsing in het schema zakte de avond volledig in elkaar. Temeer daar er op dat moment geen optreden in de kleine zaal was.

Waarschijnlijk vanwege de minder boeiende line-up waren er dit jaar minder bezoekers. Maar wellicht kwam het doordat er dit jaar 3 edities in verschillende steden waren. In ieder geval hoop ik niet dat het festival definitief inslaapt.

starend naar het plafond

wat is kunst?

uitzicht vanuit de appel

De vraag blijft immer relevant. De Appel besteed er nu een expositie aan, Genius without Talent. Die geeft zoals altijd geen antwoord, maar stelt boeiende vragen in de vorm van kunstwerken. Het mooiste antwoord op de vraag is te vinden in een verslag van een gesprek met Beuys door Volker Harlan. Het boek is helaas niet meer in het Nederlands te koop, maar wel nog in het Engels.

Eén van de boeiendste werken in de expo in de Appel is de video Blank Slate van Pantelis Makkas. Hierin wirden aan twee franse kinderen vragen gesteld als: Wat is beeld?, Wat is tijd?, Bestaat iemand op een foto echt? enzovoort. Daar geven het meisje en de jongen zinnige antwoorden op. Ik besefte dat de meeste Nederlandse volwassenen geen raad zouden weten met deze vragen. De afwezigheid van filosofie in ons onderwijs houd ons dom.

Scroll to Top