smooth and striated, art and the artworld

The Aesthetic Model: Nomad art

Op pagina 572 van A thousand Plateaus schrijven Deleuze & Guattarie over haptic without touching, haptic space, ervaringsruimte. Het oog kan meer dingen dan het visuele waarnemen.
Dat toont zich ook in het werk van Robert Irwin denk ik meteen.

Kunst is bij uitstek het terrein van de smooth and striated.
Kunst is smooth en de kunstwereld is striated bij uitstek. Kunst kent geen grenzen, beperkingen. De kunstwereld (academies, musea, galeries etc) is volledig geconcentreerd in opdelen, afbakenen, verdeel en heers, bekrompenheid, onvrijheid. Het is striated in zijn extreemste vorm. Zelfs de ervaring van het werk moet beperkt worden. Het kunstwerk wordt omschreven, uitgelegd, ingedeeld, onschadelijk gemaakt.

In smoooth space is er geen lijn tussen aarde en hemel, in striated space is die wel nodig.

De kunstwereld heeft de kunst nodig maar enkel om in te pakken, er een product van te maken.

Echte wereld

Als ik teveel meega met de ‘gewone wereld’, het leven volgens de mainstream media zou ik bijna geloven dat dat de ‘echte wereld’ is. Er bestaat geen echte wereld in de betekenis van een werkelijke wereld. Er zijn, al of niet bewuste afspraken hoe we de zaken dienen te ervaren.
Autisme vermindert de acceptatie, internalisatie, van deze afspraken.
De ‘echte wereld’ is de afgesproken wereld. Het simulacrum dat als algemeen aanvaarde werkelijkheid geldt.

BEELD

Er zijn verschillende manieren om tot beeld te komen.
Verschillende wijzen waarop beeld tot stand komt in onze hersenen. Uit verschillende bronnen: waarnemingen, herinneringen, dromen, fantasieën, denken. Combinaties, misschien is dat wel de manier waarop beeld altijd tot stand komt. Beeld bestaat niet als statisch beeld?

kunst gaat niet om het ding maken

Het gaat over het onderzoek.
De beeldend kunstenaar zoekt iets uit middels beeld. Het beeld (schilderij, foto, installatie, enz) is wat uit het onderzoek opdoemt, te voorschijn komt.

Scroll to Top