Kostgewonnen is een pand waarin kunstenaars hun atelier hebben. Er wordt kunst gemaakt. Normaal wordt een deel daarvan tentoon gesteld nadat het werk al enige tijd af is, ook omdat de kunstenaar zelf aan het werk moet wennen en het kunnen beoordelen.

In de FRESH serie willen we juist werk tonen dat net gemaakt is. Waarvan het niet zeker is of het ooit het pand verlaat om geëxposeerd te worden. Werk dat misschien een paar dagen later al niet meer bestaat omdat het toch niet voldoet aan de eisen van de kunstenaar zelf.

Wellicht heeft de bezoeker van FRESH invloed op het werk. Of het blijft bestaan, of er verder aan gewerkt wordt of het de aanzet voor een nieuw werk wordt.

Fresh vindt elke eerste vrijdag van de maand van 18.00 – 21.00 uur plaats in het kader van First Fridays Amsterdam. We beginnen op vrijdag 3 juni. van welke kunstenaars nog meer mee doen wordt later bekend gemaakt.

KOSTGEWONNEN
Derde Kostverlorenkade 35
1054TS Amsterdam

well, that is just the way life works, so a rather superfluous remark.
sometimes these simple things feel like a discovery 🙂

abstracte beelden en filosofie overlappen elkaar.
hetzelfde kan voor wetenschap gelden maar dat hangt  af van de definitie. als wetenschap draait om het begrijpen van dingen wel. als wetenschap verbonden is met het niet kunnen accepteren van het onverklaarbare dan niet. dan overlapt wetenschap met religie. want ook religie weet geen raad met het onverklaarbare en verzint sprookjes en regels om het onverklaarbare te bedelven.
de natuur, in de betekenis van spinoza, is oneindig en grotendeels onkenbaar. dat hoeft ons niet te weerhouden onderzoek te plegen en te denken.

the event society / erbij willen horen.
er is geen ik en ik is de enige interesse.
men babbelt om te uiten, maar wat? leegheid, geluid.
keuzes laten we maken door algoritmes.  we maken onszelf dagelijks overbodiger.
misschien zijn we ook overbodig. we zijn echter ook onderdeel van Natuur. wellicht is overbodig geen juiste term.
we kunnen studeren, denken, er is een leven van de geest. dat zich ook uit in kunst, althans dat kan.

simpele gedachten voorafgaand aan een middag over Thomas Pynchon in de Nieuwe Vide.

Gisteren was ik weer bezig met de herinrichting van mijn studio. Deze keer met een kast voor stripboeken. Opgebouwd uit resthout van mijn nieuwe vide. Kraakesthetiek, het zelf doen met beschikbaar materiaal en een vomgeving op basis van functie en materiaal.

Duurzaamheid en hergebruik, nu modieuze begrippen, in de kraakbeweging een manier van leven.

A visitor in my installation ‘Fear of a Blue Planet’, Tilburg 1996.

In het Stedelijk is t/m 31 oktober THIS PROGRESS van Tino Seghal te zien.  Bij de ingang op de eerste verdieping van de nieuwbouw worden we ontvangen door een meisje dat vertelt dat het over vooruitgang gaat. Ze vraagt of we denken dat vooruitgang bestaat en wat we bij dat woord denken. We lopen intussen in een lege museumzaal.  Aangekomen bij een volgende zaal worden we overgedragen aan een ander, ouder, meisje die verder met ons praat over vooruitgang. Daarna worden we meegenomen door een vrouw die zich zorgen maakt over de ontwikkeling van onze maatschappij en het grote belang van geld. En ons vraagt hoe wij daarover denken.
Tenslotte worden we meegenomen door een meneer, weer ouder, die ons een verhaal vertelt over de ontwikkeling van onze hersenen. Die zijn zo groot omdat ze onze bewegingen moeten aansturen. Intussen wandelen we de lege zaal uit het oude trappenhuis in, waar we afscheid nemen.

De gesprekken over vooruitgang waren boeiend en het is prettig om door de lege, witte, zalen te dwalen. Het wandelend praten doet denken aan de stoa.

Later, lopend naar huis dacht ik ‘is dit kunst?’. Ja en nee, het is theater en geen beeldende kunst. Performance kunst is theater in het museum.

Ciny Sherman in me Berlin.

Een groot retrospectief in het Stedelijk vanaf 29 november!
Al vanaf haar eerste solotentoonstelling in Nederland, in Museum Boijmans van Beuningen in 1989, ben ik liefhebber van haar werk. Stedelijk directeur Beatrix Ruf kent Genzken en haar werk goed en ik verwacht dan ook een erg goede expositie, gaat dat zien!

Groot voordeel van exposeren is de reactie van anderen op het werk. Pas dan weet ik wat ik gemaakt heb. En wel door het gesprek. Ik hoor zowel de ander als mijzelf over het werk praten en al luisterend en pratend krijg ik inzicht in mijn eigen werk en weet ik wat er sterk aan is en welke kant ik uit kan. In hoeverre ik dat zelf bepaal weet ik niet.

Ik maak foto’s van zaken die niet bestaan en genereer daarmee een beeld dat niet bestaat?
De beelden komen op en verrassen ook mij.  Oke, ik ben aan het werk als het gebeurt, maar ik werkte niet hier naartoe. Het beeld ontstaat, deels als bijproduct.