Tag Archives: privacy

_nomap

installatie erik kessels in foam

Een dag nadat in _nomap aan de naam van mijn wifi-router heb toegevoegd om aan te geven dat ik hem niet ter beschikking stel aan Google, bezoek ik FOAM waar plastisch getoond wordt hoe wij met onze privacy omgaan. Erik Kessels heeft foto’s die binnen 24 uur op internet geplaatst zijn af laten drukken en in de tentoonstellingsruimte gestort.
Portretten, trouwerijen, vakantiefoto’s, gezinsmomenten. Van bevalling tot dood, we delen het met de hele wereld.

Het toont ook de enorme hoeveelheid beeld die dagelijks geproduceerd wordt. Ik doe daar zelf ook aan mee, zoals dit blog toont. Vreemd.

detail

peeping

Peeping is de titel/ het thema van de nieuwe FOAM magazine. Vanzelfsprekend een voor de hand liggend onderwerp in deze tijd van alomtegenwoordige camera’s en onverzadigbaar exhibitionisme. Wat me bij het doorbladeren verbaasde is dat het bij veel series niet duidelijk is of het in scene gezet is of niet én dat dat er niet toe doet. Het maakt wel verschil of de gefotografeerden, in zoverre als ze herkenbaar zijn, toestemming hebben gegeven voor publicatie.

En ik vroeg me direct af: wat is de meerwaarde van het publiceren van dit soort beelden als zijnde kunst. Wat is het kunstzinnige element in het opblazen van Google streetview foto’s en daar je eigen naam aan verbinden? Ik vraag me ook af wat Google ervan vindt dat iemand hun foto’s hergebruikt en daar dan ook nog copyright op claimt. Volgens de schrijver van de begeleidende tekst is het originele van fotograaf Michael Wolf dat hij de Google foto’s fotografeert vanaf het beeldscherm. Oftewel foto’s van foto’s, de onnozele bezigheid waar ik me ook graag mee bezig houd en waar ik recent wat voorbeelden op dit blog toonde.

Een andere serie toont jonge vrouwen in tienerkamers die zichzelf fotograferen, al of niet met webcam. Dit refereert tamelijk plat aan een bekend fenomeen. Ik ga nog lezen wat de toelichting is bij deze portfolio. Ik vraag me wel af waarom er geen serie is gemaakt met foto’s van dating en community sites met daarbij een degelijk essay over dit fenomeen.

Wat ook opvalt: het is allemaal zo netjes en braaf. Alsof het enkel om de esthetische waarde gaat van een onschuldig fenomeen. Het feit dat we doorlopend gefotografeerd en gefilmd worden en hier zelf ook veelal aan mee doen is helemaal niet zo onschuldig.

ja, ik doe het ook. guilty as hell